Bir Çay Bahçesinden Fazlası: Arnavutköy Sosyal Tesisleri

Arnavutköy Sosyal Tesisleri yeniden açıldı.

Bu cümleyi yıllardır bekliyorduk. Yaklaşık üç yıl süren tadilatın ardından Boğaz'ın en güzel noktalarından birinde bulunan tesis yeniden kapılarını açtı. Açılış haberi mahallede memnuniyetle karşılandı. Çünkü Arnavutköy Sosyal Tesisleri, sıradan bir işletme değil; birçok kişinin anılarının, sohbetlerinin ve dostluklarının bir parçasıydı.

Ancak açılışın ardından vatandaşların yüzünde oluşan mutluluk kısa sürede yerini soru işaretlerine bıraktı.

Çünkü tesis açılmıştı ama çay bahçesi açılmamıştı.

Belki dışarıdan bakıldığında bu küçük bir ayrıntı gibi görülebilir. Sonuçta restoran hizmet veriyor, insanlar gelip yemek yiyebiliyor. Fakat Arnavutköylüler için mesele bundan çok daha büyük.

Çay bahçesi, Arnavutköy Sosyal Tesisleri'nin ruhuydu.

Sabah yürüyüşünden sonra bir çay içen emekli, okul çıkışında arkadaşlarıyla buluşan gençler, hafta sonu ailesiyle Boğaz'ın tadını çıkaran vatandaşlar... Herkes için ortak bir buluşma noktasıydı. Oraya gitmek için illa yemek yemek gerekmiyordu. Bir bardak çay eşliğinde Boğaz'ı seyretmek yeterliydi.

Bugün ise vatandaşların karşısında farklı bir tablo var. Çay bahçesi kapalı, restoran menüsü ise yalnızca belirli ürünlerle sınırlandırılmış durumda.

Elbette bunun arkasında hukuki ve idari gerekçeler olabilir. Yetkili kurumlar tarafından verilen kararlar bulunabilir. Bunlar açıklanmalı ve kamuoyu bilgilendirilmelidir. Ancak vatandaşın da şu soruyu sorması son derece doğaldır:

"Yıllardır kullandığımız çay bahçesi neden artık yok?"

Bu soru siyasi bir soru değildir. Bu soru, mahallesindeki bir kamusal alanın geleceğini merak eden vatandaşın sorusudur.

Bugün başlatılan imza kampanyasına gösterilen ilgi de aslında bunu ortaya koyuyor. İnsanlar bir kurumla kavga etmek için değil, yıllardır kullandıkları bir alanın yeniden hayat bulmasını istedikleri için imza veriyor. Çünkü mesele sadece masa ve sandalye meselesi değil.

Mesele mahalle kültürü.

İstanbul her geçen gün biraz daha kalabalıklaşıyor, biraz daha yalnızlaşıyor. İnsanların bir araya gelebildiği, sohbet edebildiği, nefes alabildiği ortak alanların değeri her geçen gün artıyor. Arnavutköy Çay Bahçesi de işte bu alanlardan biriydi.

Bu nedenle vatandaşların talebi oldukça makul:

Çay bahçesi yeniden açılsın.

Süreçle ilgili kamuoyu şeffaf şekilde bilgilendirilsin.

Ve Arnavutköy Sosyal Tesisleri, geçmişte olduğu gibi herkesin kendinden bir parça bulabildiği bir yaşam alanı olarak hizmet vermeye devam etsin.

Çünkü bazı yerler sadece bir işletme değildir.

Bazı yerler, bir mahallenin hafızasıdır.